Posts tonen met het label feminisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label feminisme. Alle posts tonen

dinsdag 21 oktober 2014

Tirade van de shampoofles

Lieve doucheproductfabrikanten,

Wij moeten eens even ernstig met elkaar praten.

Er wonen zeven mensen in mijn huis. Vijf meiden, twee jongens. Wij delen één douche. Dat gaat meestal prima. Omdat het teveel moeite is om onze zooi heen en weer te slepen, staat er een verzameling flessen op het richeltje boven de douche. Nou wil ik me weleens vervelen onder de douche, dus laatst ging ik die verzameling onderzoeken en analyseren.

donderdag 25 september 2014

Nippleslip part two

Ik schreef twee weken terug over borsten, naar aanleiding van een nippleslip bij Hollands Next Topmodel. Daar schreef ik onder andere het volgende: "Misschien ben ik de enige, maar als ik me chagrijnig voel, kijk ik soms even naar beneden en van de aanblik van mijn eigen decolleté word ik dan alweer een stuk blijer. Fijn dat jullie daar hangen, dames. Gezellig dat jullie er zijn. Ik kan ze in mooie lingerie stoppen en ze dragen positief bij aan mijn zelfbeeld." Dit geldt nog steeds, maar dat wil niet zeggen dat ik het supertof vind als ANDEREN naar ze kijken. Of dat ik ze op internet wil hebben.

Op maandag, in de trein onderweg naar stage, hield ik een staarwedstrijdje met een jongen die het een fantastisch idee vond om mijn borsten vier stations lang in een ooghoudgreep te nemen. Het mocht niet baten. Wat doe ik als ik geïrriteerd ben? Juist, dan tweet ik.

dinsdag 9 september 2014

Nippleslip

Ik loop nogal veel stage op dit moment, en om te voorkomen dat ik drie keer per week om tien uur 's avonds nog zit te bloggen, schrijf ik veel vooruit. Maar soms gebeurt er iets waardoor er een stukje tussendoor "moet". Vandaag is het zover. Jongens, meisjes, we gaan het over borsten hebben.

donderdag 4 september 2014

Straatroepers en bananen

Na een lange stagedag verlaat ik om half zes het gebouw in Amsterdam-Noord. Het is een kleine driehonderd meter lopen naar de bushalte. Omdat ik weet dat ik pas tegen acht uur thuis zal zijn en dus dan pas kan avondeten, trek ik een banaan uit mijn tas en eet die onder het lopen op. Ik eet bananen altijd gewoon zoals ze zijn, happen afbijtend tot hij op is. Heel lang had ik niet eens door dat anderen daar bepaalde associaties bij konden hebben. Het is maar een banaan. Maar ook vandaag was het weer raak. Een voorbijfietsende jongen riep: 'Meisje! Hee meisje!' (ik reageerde niet) 'Ik heb ook nog wel wat voor in die mond!', maakte een suggestieve beweging met zijn vingers en fietste weer verder. Dit voorval deelde ik op Twitter, omdat ik nu eenmaal elke scheet op Twitter deel. De reacties die ik erop kreeg, varieerden van "Niet zo origineel" tot "Ik had die banaan in zijn neus geduwd".

Een hoop feministen hebben er al over geschreven en ik vind bijna dat ik niet achter kan blijven: het burgerinitiatief straatintimidatie.


Foto komt hiervandaan

zaterdag 21 juni 2014

Waarom ik het feminisme nodig heb

Iedereen die me ook maar een klein beetje kent, weet dat ik feminist ben. Al heel lang. Regelmatig (en de laatste tijd heel veel vaker dan normaal) krijg ik de vraag waarom ik dat ben. We zijn toch allang klaar? Vrouwen mogen stemmen, een abortus ondergaan, fietsen, hoge functies bekleden, zelf beslissen met wie ze trouwen en in hun eentje reizen. Mannen en vrouwen zijn toch helemaal gelijk in onze huidige maatschappij? Wat mij betreft is dit niet waar. Er zijn nog tienduizend kleine verschillen in benadering en visie, die aangeven dat mannen en vrouwen nog lang niet gelijk zijn. Dus dat is het antwoord dat ik altijd geef. Maar daar gaat dit stuk niet over. Dit stuk gaat een keer over mijn persoonlijke motivatie. Waarom vind ik dat het feminisme nog steeds nodig is?

donderdag 15 mei 2014

Spitseksisme

Als ik met het openbaar vervoer reis, zit er meestal een boek in mijn tas. Soms vergeet ik dat of heb ik daar geen zin in. Op die momenten ben ik blij met de overal rondslingerende Metro en Spits. De gratis krantjes worden al in het OV aangeboden zolang ik ermee reis. Op mijn opleiding wordt er een beetje op neergekeken, en dat kan ik best volgen, want het zijn allebei geen kranten waar je je nou enorm intelligent bij voelt. Gelukkig is dat volgens mij ook niet het doel van Metro en Spits. Die zijn er, zoals het op mij overkomt, vooral om een snel (en daardoor soms nogal ongenuanceerd) actualiteitsoverzicht neer te zetten. Hapklare brokjes nieuws, overgoten met een sausjes van columns, entertainmentnieuws en puzzels. Niks mis mee.