Een verse blik

Op school moesten we een presentatie houden, een zogenaamde "studtalk", geïnspireerd op de welbekende Tedtalks. De presentatie die ik gaf, werd door omstandigheden maar door negen mensen bijgewoond. Maar door de weken heen had ik het onderwerp aan verschillende studiegenoten en vrienden verteld, en het riep bij iedereen nogal wat vragen op. Daarom heb ik besloten om de uitgeschreven tekst op mijn weblog te zetten.

Ter inspiratie voor deze studtalk heb ik wat Tedtalks bekeken, en er viel mij iets op. In zo'n 80% van de Tedtalks gebeurt één van de volgende dingen: iemand is ergens expert over en vertelt daarover, iemand stelt zich heel kwetsbaar op of iemand bekijkt iets van een andere kant. Ik ben iemand die van veel dingen een beetje weet in plaats van van één ding heel veel, dus een expertpresentatie zit er niet in. Als ik zin heb om me heel kwetsbaar op te stellen, geef ik me wel op voor 'Over de streep' of bezoek ik een psycholoog. Maar iets van een andere kant bekijken, dat zag ik wel zitten. En ik wist ook wel wat dat dan moest zijn.

A thing of beauty...

Sinds kort zit ik een beetje met mezelf in mijn maag. Ik heb het gevoel dat ik iets gemist heb. Een essentiële stap in mijn ontwikkeling van meisje tot vrouw, iets dat iedereen op eigen houtje is gaan ontdekken, behalve ik: make-up.

Ik draag eigenlijk nooit écht make-up. Een paar maanden terug gooide ik mijn enige mascararoller weg, want uitgedroogd. Zoals dat gaat met dingen die je weggooit, begon ik hem te missen, dus schafte ik een nieuwe aan en sindsdien doe ik af en toe een laagje op mijn wimpers. Dit wordt dan ook door iedereen opgemerkt en benoemd ('Draag jij nou MASCARA?') en ik vergeet dat ik het op heb, zodat ik als een soort panda onder de douche vandaan loop zonder dit door te hebben. Ik stift wel bijna dagelijks mijn lippen sinds dit schooljaar, omdat ik mezelf leuker vind met gekleurde lippen dan zonder. Maar daar blijft het ook wel een beetje bij. Ik heb een oogpotlood, dat vooral gebruikt wordt door mijn vriendin, en er liggen ergens een paar doosjes oogschaduw. C'est ça.

En toen ontdekte ik de beautyblogs.

Tirade van de shampoofles

Lieve doucheproductfabrikanten,

Wij moeten eens even ernstig met elkaar praten.

Er wonen zeven mensen in mijn huis. Vijf meiden, twee jongens. Wij delen één douche. Dat gaat meestal prima. Omdat het teveel moeite is om onze zooi heen en weer te slepen, staat er een verzameling flessen op het richeltje boven de douche. Nou wil ik me weleens vervelen onder de douche, dus laatst ging ik die verzameling onderzoeken en analyseren.

Wat gebruik ik aan verzorgingsproducten?

Ik word altijd blij van dit soort lijstjes op andersmans blog. Het is interessant om te zien wat mensen allemaal gebruiken. Soms word ik er wel een beetje verdrietig van, dan zie ik meisjes die elke dag een shitload aan zooi op hun gezicht smeren. Meisje toch, je bent van jezelf al mooi, je hebt dat toch allemaal niet nodig? Ik ben niet tegen make-up, maar het moet iets zijn dat je draagt omdat je het wilt, niet omdat je jezelf te lelijk vindt als je het niet draagt.

Zelf gebruik ik dus maar weinig verzorgingsproducten, maar er zijn er wel een paar waar ik echt niet zonder kan wil (laten we even doen alsof ik geen slaaf ben van mijn eigen handcrème!). Hieronder bespreek ik ze met je.